يک نرم افزار از مجموعه ای  برنامه های جانبی و روتين ها تشکيل می گردد که بر اساس يک ساختار ماژولار با يکديگر مرتبط خواهند شد. نرم افزار نظير يک جدول  (Puzzel ) بوده که  که ازعناصر متفاوتی تشکيل و با در کنار هم قرار گرفتن آنها يک شکل صحيح که همانا هدف تعريف شده است ، نمايان خواهد شد. عناصرموجود در جدول(ساختار) فوق، بدرستی  تصوير مناسبی از نرم افزار را در اختيار علاقه مندان ( کاربران ) قرار خواهند داد. با توجه به ماهيت عمليات فوق و نقش عناصر تشکيل دهنده با مجموعه ای از رويکردها و چالش ها  برخورد خواهيم نمود.

 ۱ - محل نصب عناصر  ؟ آيا بمنظور مشاهده تصوير مناسبی از يک نرم افزار، می بايست تمامی عناصر ذيربط،  بصورت فيزيکی  در مجاورت هم قرار گرفته و يا امکان مجاورت منطقی عناصر نيز وجود دارد؟

 ۲ - محل اجرای عناصر ؟ بمنظوراجرای يک نرم افزار که از عناصر متفاوتی تشکيل شده است ،لازم است که تمامی عناصر مورد نظر در يک محل اجراء گردنند ؟ آيا بمنظور ارائه خدمات يک نرم افزار می بايست تمامی عناصر زير يک سقف فيزيکی ( سخت افزار خاص ) اجراء گردنند؟ آيا می توان بخش های متفاوتی از يک نرم افزار را در محيط ديگر اجراء و يک هدفمندی و همياری در اجراء را برای آنان تعريف نمود؟

 ۳ - نحوه ارتباط عناصر ؟ با توجه به اينکه يک نرم افزار می تواند از عناصر و بخش های متفاوتی تشکيل گردد ، نحوه ارتباط اين بخش ها با يکديگر به چه صورت خواهد بود ؟ زمانيکه بخش های فوق بر روی يک سيستم نصب و اجراء می گردنند ، نحوه ارتباط به چه صورت است ؟ در صورتيکه بخش های مورد نظر  بر روی سيستم های متفاوت نصب و اجراء می گردنند ، نحوه ارتباط آنها با يکديگر به چه صورت خواهد بود؟

سوالات فوق صرفا" مجموعه ای محدود از چالش های موجود در اين زمينه است . بمنظور ارائه پاسخ مناسب و علمی دراين خصوص ، " معماری نرم افزار " مطرح می گردد. بر اين اساس، معماری های متفاوتی با توجه به تنوع خواسته ها و مرور زمان ، بوجود آمده است . بخاطر داشته باشيم که برنامه های تحت وب نيز متکی بر يک نوع معماری  خاص می باشند.

 << بخش بعدی